El opme ishleri

Bakiniz. Benim bir Kemal Amcam vardi. Aslinda validemin amcasiydi. Bizim sulaledeki “Osmanlilik” ana tarafindan gelir.
Kemal Amca tarih ogretmeni idi, hatirladigim kadariyla bir lisede. Guzel anlatirdi allah icin, herkesi cevresine toplar bir guzel dinletirdi; biz de dinlerdik keyif alarak. Mesela “tarih tekerrurden ibarettir”i ve “Her millet, dogar, buyur ve olur.” u ondan ogrenmistim o konusmalarinda hic unutmamisim.
Oleli yillar oldu, akciger kanserinden. R.i.p.
Fakat korkardim ben ondan. Gorkemli ve yakisikli da bir adamdi. Pala biyiklari vardi, Hulusi Kentmen gibi (allah bilir onlarin generasyonundaki bir coklari gibi kendisi “Ataturk” gibi derdi yashasa)
Ben sevmezdim stilini. Sulalede cok vardi, ZORla elini uzatip opturen; la dur ben zaten opecem, o kadar dangil degiliz, dinsizsek, saygi nedir biliriz; asil bu saygisizlik lo, chibu; diyemezdim o zamanlar ufaktim.
Bak shu allaan ishine; demek icimde kalmish; o yuzden shimdi ifade ozgurlugunden hapislerde curuyorum.
Hadi bunlardan da gectim. Ben inandigim cizgideyim. Bildigim yoldayim, falan filan…
Abicim 13 yasindaki cocuga akapali cb’inimiza hakaret etmekten ceza verilmesinde Yuce Devletimiz TC’nin baskanina hakaretten ziyade cok daha farkli bir amac var.
Bunu normalize etmek.
Yukaridaki verdigim ornegi bosuna vermedim. Bunu normalize sekilde muhafaza etmek daha dogrusu.
Hep boyleydi aslinda.
Ama artik boyle olmamaliydi sanki di mi? Yani zorla el opturmeler falan. Mesela ben shimdi o yaslardayim, cocuklar geliyor elimi opmeye – zorla ittiriyom! Olacak ish degil.
Gibi…
haha diyerek bitiyorum, tam yaziyi bitirecem bi gulme tuttu.
:D
-gogo